Ölümüne atışı kalbimin
Bildiğim ağrılar başımdaki
Ve bu suskunluk;
Karanlık sokakta koşuşan sicilli gölgeler gibi
Ölüm gibi bir suskunluk ağrılı kalbimdeki
O,en derinime gizlediğim odalardaki soluk
Bu suskunluğun izleri
Senden geriye kalan,
Korkulu bir yürek yaşamaya hevesli
Eksik ve yetim şimdi
Hangi bakış ya da hangi dokunuş dindirir ki bu garipliği
Senden geriye kalan,
Issız bir sokak şimdi
Elleri boya kokan anarşist gölgeler yok
Suskunluğu var bakışların
Ağrılı, korkulu gözleri [...]
En güzel olamayan oldu ikimiz arasında. Hiç kimseye yakışamayan bu “olamamışlık” üzerimizde eğreti bile durmadı üstelik… Ölçülerimize göre dikilen bir elbise gibiydi ve hiç sorgusuz geçirdik üzerimize…
En “bir olunması gereken zaman”da ayrıldı yollar… Usulca adım adım uzaklaştık… Sen, sana bile yabancı gelen bir şehirde, sen olma çabası verirken… Ben burada, ben halimle, bir hal çare [...]
Kaçtır yüz yüze sözlerimizi dövüştürüyoruz seninle..
Kaçtır acıtıyorsun canımı ve gülüyorum sana..
Delirmek böyle birşey olsa gerek,
Sen acıya ben sevince susadım..
İç ses : Acıt/a\mazsın!
Ölüyorum, annem hiç kızmıyor bana.. Sen de kızma..
Çocukken bahçesine gitti diye yanlışlıkla bıçakladılar düşlerimi..
Körebe olduğumda hep aynı uçurumdan ittiler beni..
Yinede en çok dizlerim kanayınca sevdim çocuk günlerimi..
İç ses : Sevme/me\lisin !
Diyorsun da..
Kolay mı ?..
Sevme [...]
İçimdeki öfke nehri bulup akamıyor bir denize ki,
Taşmasın yatağından, sınırlarını aşmasın kalbimin..
Bir ayrılık en çok ne zaman yakardı canı, var mıdır ki bir tarihi?..
Yanlış tarihler atıp ne kadar yoksayılır ki bir aşkın ötenazi isteği?..
Ayrılıklar ab-ı hayatmış ömre..
Acı çektikçe taze gözyaşlarıyla beslenirmiş yürek..
Ağlamak bile anlamlı, kaybediyor olsakta çoğunu,
%72 ‘ sinden ne kadar azalır ki bir bedenin [...]
Yağmur yağıyor.. Arap Kızı’nın pencereden bakması kimin umrunda.. Hayatı almışım kaleme.. Kalem en tükenmez yerde tükeniyor.. Hayata mı dayanamıyor kelimelerime mi bilmiyorum.. Ama bir sorunumuz var belli ..
Kırmızı başlıklı kızın başına gelenler kırmızı başlığından mıdır düşünüyorum.. Neden Kurt suçlu mesela.. Doğasıydı karnını doyurmak.. Ama bilemezdi uzun yıllar sürecek olan bi hikayede vahşetle anılacağını ve bütün çocukların ondan [...]
Tamamen amatör edebiyat gönüllülerinden meydana gelen "Depresif Kalem" sitemizdeki tüm yazılar, bu işin mutfağında emek veren arkadaşlar tarafından yazılmaktadır.