Tamamen amatör edebiyat gönüllülerinden meydana gelen "Depresif Kalem" sitemizdeki tüm yazılar, bu işin mutfağında emek veren arkadaşlar tarafından yazılmaktadır. Yönlendirilmiş çalışma dersimde yönlendirilmekten uzak hayaller kuruyorum. Yapılan hatalar ne kadar büyükse pişmanlığıda o kadar büyük oluyor belli ki…
İşte bu yüzden her sabah aynada gördüğüm surata tükürüyorum defalarca. Ancak “keşke” ile örülü, yılgın cümleler tanımlıyor gözlerimde ki yaşların anlamını…
Gecikmiş özürlerimden sıyrılsam ya da ‘Tükendim‘ desem de beraber tükensek kendi varlıklarımızda ve yokluklarımızı, hasretlerimizi afaroz etsek hayatlarımızdan…
Bunları da atacağım beynimin çöplüğüne ya da zihnimin kozmik odalarına hapsedeceğim. Üstüne vuracağım mühürden tanıyacaksın…
TOP SECRET…
Ama bütün düşüncelerim gibi deşifre edilecek tarifsiz pişmanlıklarım. Deşifre edilenler gizlediklerim değil haykırdıklarım olacak.
Sevgiden uzak yaşıyorum. Senden uzakta, bir ellim telefonda ve gözlerim ufukta; Gelmesende bekliyorum. Aynı metrekareler içindeyiz ama yalnızım ve öylesine özlüyorum.
Pişmanım işte ve ilk gün ki gibi seviyorum…