| Mahremiyeti vardır gözyaşlarımın ve bu yüzden tenime paralel şekilde içerden akarlar, sessiz ve usulca. Belki de bundan boğazıma düğümlenen hecelerimi dilimin ucuna gömüyorum. Çünkü biliyorum; konuşsamda duyamazsın ve 126 IQ ile kurduğum cümlelerime kapasiten yetmez, ANLAYAMAZSIN. Son bir iyilik sana, her bir satırı 0-6 yaş grubuna indirgiyor ve anlayacağın tek bir cümle kuruyorum…
Sen; Sendeki Beni Acılara Müebbet Ettiğinde, Ben; Ben de ki Seni Ulu Orta İdam Ettim! Şimdi çayım şekersiz olsa da olur. Ya da varsın yanlızlığıma itlaf edilmek için bekleyen köpekler oturma organlarıyla gülsünler. Teninin pürüzsüzlüğünü bulutların yanaklarında aramasam da olur. Bakışların sabah güneşlerine benzemese, saçlarının kıvrımı İzmir Körfezinin dalgalarına benzemese de olur. Yarınlar güzel günlere gebe kalabilitesi olan ama yumurtalıklarını aldırmış bir kahpe sadece. Şimdi güneş sabahları beni selamlamasa da olur. Karanlık gecelerde hayalini salıp tepeme, kulağıma rüzgar fısıltısıyla ”Burdayım” demesende olur. Adımın önünde ki mutluluk sıfatları haczedilmiş, bakışlarımda ki umut sürgün edilmiş ise bir meçhule. Benliğim Mağrip’den hiç dönmese de olur. Yokluğun diş ağrısı gibi dayanılmaz ama varlığın sinirlerimin kat sayısının karesini alıyorsa olur olmadık anlarda; çok yorduğun kalbimden ruhunda ki patladığı DİKTİRİP git artık… Çünkü Sen olmasan da olur… |
Tamamen amatör edebiyat gönüllülerinden meydana gelen "Depresif Kalem" sitemizdeki tüm yazılar, bu işin mutfağında emek veren arkadaşlar tarafından yazılmaktadır. Hiç bir maddi kaygı taşımayan sitemizin tek beklentisi daha fazla kişiye kaleminden düşenleri ulaştırabilmektir..
>>
Şub
22
Yazar: HannibALgan-Admin |
Kategori Karalamalar