En büyük kıyamet gidişindi benim için. İsrafil kalk dese de kalkarsam namerdim artık. Çok değerliydin benim için ama gazete aldıktan sonra verilen bozuk para üstü gibi kaybettim seni. Zulamda ki konyağın son damlalarını yudumlarken biraz düşündüm. Tımarhanenin tek kişilik odasında çift kişilik acımı çekiyormuşum sessizce, az önce fark ettim. Hiç bir şeyin anlamı yok. Hayatın kuralları, insanlık değerleri, Tanrı buyrukları ve para geçmiyor burada. Çünkü burası yitirilmiş aşklar mezarlığı. Çünkü burası kendini avutmuş Polyanna’lar cenneti. Çünkü burası AMATEM!… Burada bir demli çaya uyku satılır, öksüz gecelerde. Tabelalara aldanma sakın. Geride bırakmak istediklerin hastabakıcılar veya hademeler tarafından temin edilmekte, başhekim görmesin diye kalorifer petekleri arkasında saklanmaktadır ama ben seni bende saklıyorum. Ellerimle gözlerimi kapatıyorum. Neden biliyor musun? Tekrar tekrar gözümden düşmeyesin diye…
Sensizliğe dayanmak: seni, sensiz yaşamak kadar imkânsız. Hayatta olsaydın, bende kalmaya cesaret edebilseydin; kolumda bu kadar şırınga morluğu, benliğimde de bu kadar derin yara izi kalır mıydı sence?
Kullu nefsin zâikatul mevt… Biliyorum Tanrım, biliyorum. Bunu gözüme sokmasan olmuyor mu sanki? Başhekimi çağırın bana! Bu kadar kadavra taklidi yaptığım yeter, artık ötenazi hakkımı istiyorum.
Admin&Odunspor
Tamamen amatör edebiyat gönüllülerinden meydana gelen "Depresif Kalem" sitemizdeki tüm yazılar, bu işin mutfağında emek veren arkadaşlar tarafından yazılmaktadır.
Mar 4, 2010 at 02:02:30
Sitemizin bir diğer yazarı olan kardeşimizle beraber hazırladığımız çalışmamız. Umarım beğenirsiniz
Mar 4, 2010 at 15:20:05
amatemin son serisi ..
Mar 5, 2010 at 19:49:11
manyaksin eline saglik
Mar 5, 2010 at 21:05:34
yazıların çok güzel pirader . yazılarınının devamı dileğiyle
Mar 7, 2010 at 20:05:20
çokkk güzelll yüregine sağlıkkk…