Ölümüne atışı kalbimin
Bildiğim ağrılar başımdaki
Ve bu suskunluk;
Karanlık sokakta koşuşan sicilli gölgeler gibi
Ölüm gibi bir suskunluk ağrılı kalbimdeki
O,en derinime gizlediğim odalardaki soluk
Bu suskunluğun izleri
Senden geriye kalan,
Korkulu bir yürek yaşamaya hevesli
Eksik ve yetim şimdi
Hangi bakış ya da hangi dokunuş dindirir ki bu garipliği
Senden geriye kalan,
Issız bir sokak şimdi
Elleri boya kokan anarşist gölgeler yok
Suskunluğu var bakışların
Ağrılı, korkulu gözleri insanların
Hala kuyruklarda hayatları
Hala çıplak ayakları çocukların
Ve yaşamdan damgalı
Sallanıyor darağacında hayalleri insanların
Senden geriye kalan, çok şey belki de
Şiirler…
Düşünceler…
Hayaller…
Senden geriye kalan
Hatta yaşama sarılan
İnatla art ardına sıralanan
3 noktam…
Hep seni anlatan.
Tamamen amatör edebiyat gönüllülerinden meydana gelen "Depresif Kalem" sitemizdeki tüm yazılar, bu işin mutfağında emek veren arkadaşlar tarafından yazılmaktadır.
Nis 14, 2010 at 15:19:41
Hoşgeldin.. Yazılarını okudum .. Kalemine sağlık Devamını bekliyoruz..