Tamamen amatör edebiyat gönüllülerinden meydana gelen "Depresif Kalem" sitemizdeki tüm yazılar, bu işin mutfağında emek veren arkadaşlar tarafından yazılmaktadır. Bilmediğim sokaklarda yürümek ve kaybolmak hep ilgimi çekmiştir. Dünya üzerinde bilmeden yaşıyorum. Öyleyse kaybolmak için GPRS cihazına ihtiyacım yok. Benim hiç bir şeye ve hiç kimseye ihtiyacım yok. Kendime bile. Okula başladığım ilk yıllarda hayal ettim kaybolmayı. Beni hiç kimsenin bilmediği bir yerde yaşayıp, yaşlanmayı ve coşkunca akan alkol nehrinde boğulma umuduyla uyudum. O zamanlar [...]
Beni uyandırma zahmetine katlanmış olanın yönünü kaybederek camıma konmuş salak bir kuş olduğunu fark ettim. Dünya üzerinde yaşayabileceği daha güvensiz başka bir yer olamazdı. Bu sıska serçeden güzel bir kahvaltı düşünülemezdi beslediğim kedi için. Hayat bu, herkes birbirini yiyor. Av ve avlanmaya olan sebepsiz merakımdan ötürü günlerce karşısından kalkmadığım belgesel kanalları yüzünden ekoloji konferansı verebilirim [...]
