Üşüyor gözlerim…çıplak bakışların ardındaki donukluk..karanlığa damgasını vuran sesim perdeleri aralarken,hüznün ayak sesleri geliverdi kapının gıcırtısıyla…
Hoş geldin hüzün….
zamanın kum tanelerini geri geri akıttım.çocuktum;elma şekerim olmayınca masumca ağlayışlarım
zihnime nüfuz eden ser t bakışlar ardındaki silik çehreler bir bir dirildi.soluk renkli düşlerde pelte pelte dökülen hayallerim,büyüyen omuzlarımda birer yük olup ezerken beni çocuk kalmak istedim..dönüşümsüz radyasyonlarda yaşlanan ruhum [...]
Tamamen amatör edebiyat gönüllülerinden meydana gelen "Depresif Kalem" sitemizdeki tüm yazılar, bu işin mutfağında emek veren arkadaşlar tarafından yazılmaktadır.